De “Bloesemtocht”.

Deze tocht stond eerst gepland op dinsdag 5 mei, maar de weervoorspelling voor die dag was niet goed. Het bestond uit regen, regen en nog eens regen. Zodat wij de zondags ervoor besloten om de tocht met 1 week uit te stellen.

Dus  werd de tocht nu verreden op 12 mei.

Dinsdagmorgen 12 mei, 6 uur in de ochtend. De wekker liep af, het eerste wat ik deed was een blik door de gordijnen werpen en YES dit leek goed te komen, geen wolkje aan de lucht. Even ontbijten en om kwart voor zeven de deur uit. Nog even een blik op de buitenthermometer…… 5 graden, brrr ik hoopte dat het snel warmer werd. Eerst nog even langs de benzinepomp om de tank afvullen, en daarna bij “Super de Boer” voor verzamelen.

Germ en Ytje stonden al te wachten, en meer zouden er in Joure niet komen. Door de uitstel van de tocht waren er een paar motorliefhebbers die niet mee konden, we hopen dat ze de volgende keer er weer bij zijn.

Nadat de laatste sigaret was uitgetrapt werden de beide motoren gestart voor de 420 km lange toch. Via de rotonde Joure namen we de afslag naar de Lemmer. Hier was onze eerste halte, de parkeerplaats bij McDonalds.  Eppie stond al te wachten en even later kwamen Linze en gastrijder Harm er ook al aan. Harm was voor het eerst mee, en na het kennis maken zijn we gelijk vertrokken naar de volgende verzamelplaats. Die stond gepland bij de ESSO benzinepomp, aan de snelweg, ter hoogte van Heerde in Gelderland. Om ongeveer half negen arriveerden we daar, we zagen  dat de anderen al op ons stonden te wachten. Nu waren we met acht motoren en 10 personen, de club was compleet voor die dag.

Na van een bakje warme koffie of thee te hebben genoten, werd de toertocht gestart. Jan, die alweer de route voor ons had uitgestippeld, ging voorop. Na eerst nog een stuk snelweg te hebben genomen, gingen we bij Arnhem over op de binnenwegen. Al snel viel het mij op dat er 2 mederijders uit het zicht waren verdwenen. Harm en, Jan zijn broer, Rinke waren we kwijt. Er werd op een veilige plek gestopt, en na wat sms contact werd besloten om hen op te wachten op de Drielse Rijndijk. Even later voegden zij zich weer bij de club, en bleek dat een benzine tekort de oorzaak was van de kleine vertraging.

We vervolgende de weg langs de Rijn tot aan Driel. Op de Rijn voer hier en daar een vrachtboot en aan de andere oever zagen we schilderachtige taferelen van oude gebouwen en of torens die boven de bebossing uitkwamen. Bij Driel lieten we de Rijn achter ons, en gingen we verder over wegen door dorpen, weilanden, en langs boomgarden. Het viel op dat de naam de “Bloesemtocht” niet geheel klopte met de werkelijkheid. We houden het er op dat het uitstel van de tocht de oorzaak was van de verdwenen bloesem. Rond half elf kwamen we aan in Andelst.  Het was “ tie’d fôr an bakje”. We stopten bij het eerste de beste restaurant....... en die bleek dicht te zijn! Gelukkig zag een vrouw ons zoekend kijken en vertelde ons dat er even verder om de hoek een restaurant was, en die ook nog geopend was. We gebruikten voor dat klein stukje onze benenwagen, dat was ook niet verkeerd konden die stijve en koude spieren weer even los komen.

Na binnenkomst wilden we een tafel uitzoeken om te gaan zitten!! Geen kans dus, bleek dat het restaurant binnen vol zat met vrouwen van zoiets als de plattelandsvereniging of een eng breiclubje! Iemand van het personeel ontdeed het terrasmeubilair van de sloten en de kettingen en toen  konden wij lekker op het terras neerstrijken.

Om de ontstane traditie, van de laatste keren, een beetje in ere te houden werd door iedereen koffie of thee met “Appelgebak en slagroom“ besteld. Nadat iedereen het op had, werd er betaald. De sanitaire voorziening aldaar werd even door iedereen gecontroleerd, en even later werd de rit vervolgd.

Soms werd Jan, die dochter Ineke achterop had, even afgelost door Rinke. Dat waren de momenten dat er, op de rustige weggetjes, actie foto’s werden genomen door Ineke voor in ons archief. We reden tussen de Waal en de Rijn in westelijke richting en zijn ter hoogte van Rhenen de Rijn over gestoken. Daarna de eerste afslag rechts genomen en zo kwamen we op de Grebbeweg. Ondertussen liep het al tegen één uur. Onze magen begonnen al bijna meer geluid te produceren dan de uitlaatsystemen onder onze motoren.

Aan de Grebbeweg ligt het Pannenkoekhuis “De Grebbenberg”. Hier werden de motoren voor het terras tot stilstand gebracht. We namen plaats op het terras aan de zijkant van het restaurant waar de zon lekker scheen. De rest van het terras zat al zo goed als vol. Veel klandizie, moet een goede tent zijn dachten wij. De bediening liet even op zich wachten maar kwam dan toch. Nu werd ons verteld dat  het terras eigenlijk gesloten was i.v.m. te weinig personeel in de bediening. Maar wij toonde begrip voor als het iets langer zo duren met de bediening en konden blijven zitten.

Na iets meer dan een uur, was het drinken en rijkelijk belegde pannenkoeken van ons allen verdwenen. Het werd weer tijd om de helse  machines te starten, met Jan voorop ging de rit weer verder. In de middag nam de windkracht wel wat toe, maar werd gelukkig niet al te hinderlijk.

We reden door de bossen van Gelderland over heerlijke toerweggetjes en vergaten bijna de tijd. Opeens scheurde Rinke de groep voorbij en liet Jan weten te willen stoppen. Zodat een paar kilometer voor Kootwijk de motoren aan de kant van de weg in het gras werden neer gezet.

Na wat geklets en een Bounty van Jan werd gekeken hoe we de tocht zouden eindigen. Als we de uitgestippelde route zouden volgen, bleek dat de groep op de snelweg zou splitsen. Een kennis van Jan, Sandra, die de rit ook met ons meereed, moest richting Drenthe. Jan & Ineke naar Groningen en de rest naar Friesland.